![]() | Casa rural en venta Particular vende casa rústica en la aldea de Cuñas(Ourense), en el corazón del Ribeiro, próxima al monasterio de San Clodio. Dos plantas de 120 m2 c/u, dos patios, bodega, garaje y dos fincas. Precio: 90.000 € todo incluido. Contacto en 664549349/ 687818480 |
![]() | myHotelVideo.com presents: Hotel Monasterio de San Clodio in Leiro / Galicia / Spain More @ http://myhotelvideo.com/de/landingpage/youtube/resourceid/Mhv_Catalog_Offer::35988 Location: This hotel is located in a winegrowing area at the heart of the Robeiro region just 20 km from Ourense. The hotel lies in a location convenient for connections to the A 52 motorway to Vigo and Pontevedra. Thanks to its good road connections, transfer to Santiago de Compostela takes about 1 hour. The resort centre can be reached in a few minutes on foot. In only 2 km, guests will arrive at bars and shopping venues, whilst restaurants, cafés, nightclubs and links to the transport network lie within 7 km of the hotel. The hotel provides a good starting point for excursions to Ribeira Sacra with its canyon Cañòn do Sil (approximately 55 km). Facilities: Opened in 2000 and occupying a 16th century monastery building, this air-conditioned hotel comprises 25 rooms of which 4 are suites. The hotel comprises a quiet inner courtyard and the inviting lobby offers guests a 24-hour reception desk, a hotel safe and a cloakroom. A bar, a café and a games room are also included in the hotel's facilities. Further dining options include an air-conditioned à la carte restaurant with highchairs, as well as a conference room. Laundry and room services round up the offerings at this hotel. A bicycle storage room and a car park are additionally available to guests. Rooms: The tastefully furnished comfortable rooms come with an en suite bathroom with hairdryer, a direct dial telephone, satellite/cable TV, a minibar, a double room and centrally regulated air conditioning. There is also individually regulated heating and a balcony or terrace in each. A cot can also be provided on request at no extra cost. Sports/Entertainment: In the outdoor complex guests will find a swimming pool as well as a sun terrace with sun loungers and parasols. A golf course and a miniature golf course can be found within 10 minutes of the hotel. The entertainment programme for children and adults offers additional leisure options. Meals: Guests may select their breakfast from a buffet. Lunch and dinner may be selected from the à la carte menu. Special dietary requirements as well as individual-specific dishes may be prepared. Payment: American Express, Diners Club, MasterCard and VISA are accepted as methods of payment. |
![]() | MONASTERIO DE SAN PAIO DE ABELENDA MONASTERIO DE SAN PAIO DE ABELENDA CASTRO CALDELAS ORENSE Construído en el s.XII, hoy se encuentra en estado ruinoso. Fue uno de los centros monásticos más influyentes de la provincia, al desaparecer el monasterio se convirtió en abadía hasta que a finales del s.XIX los Duques de Alba se apoderaron de los bienes de la misma. Construcción románica de una sola nave y con tres cuerpos, cada uno de los cuales presenta arco de medio punto con arquivoltas adornadas de impostas ajedrezadas y capiteles de flores y quimeras. La puerta del viejo claustro conventual es un claro ejemplo gótico; con arco ojival con decoración de cuatrifolios. Iglesia románica del s.XII con transformaciones posteriores. Retablo mayor del s.XVII. Iglesia reformada en el s.XIV, quedando sólo del antiguo edificio románico una portada de los s.XIII-XIV. Iglesia con planta de cruz latina, de una sola nave, con tres cuerpos separados por arco de medio punto con motivos decorativos. |
![]() | A LENDA DE SAN ERO. (Versión Galega). O Rei Afonso X cóntanos na Cantiga a Santa María número 103 o milagre acontecido ao nobre Ero, señor e despois abade do Mosteiro de Armenteira. A lenda pertence ao ciclo celta dos contos sobre o Paraíso, conservados nas tradicións orais de Bretaña, Cornualles, Gales, GALICIA e Irlanda. A lenda de San Ero de Armenteira relaciónase tamén coas do abade Virila ( Navarra ) e o monxe de Heisterbach. É un clásico teolóxico dos goces da eternidade que tivo unha ampla repercusión literaria no mundo occidental, coma sucedeu no mosteiro benedictino flamenco de Afflighem entre 1122-1195, ou coma en Francia, onde hai cara a 1195 unha tradución do bispo de Paris, ou reproducido tamén no ano 1212 por Jacobo de la Vorágine. *A LENDA DE SAN ERO : Ero de Armenteira, nobre galego do século XII, tivo certa noite un soño no que a Virxe dicíalles tanto a el como á súa muller , coa que non tiña descendencia, que fundasen un mosteiro, pra que así tivesen descendencia espiritual. De xeito que o nobre Ero, señor destas terras, aburrido das intrigas e ruindades da vida mundana, decidiu consagrarse á oración e penitencia no sacro Monte Castrove e transformou un dos seus pazos en mosteiro fundando o Mosteiro de Armenteira, converténdose no seu abade. Durante a súa longa estancia no mosteiro o abade preguntábase a miúdo sobre cómo sería o Paraíso e rogáballe encarecidamente á Virxe que lle permitise velo. Así pois, un día, paseando polos bosques do redor do mosteiro, Ero quedou cativado polo cantar dun ruiseñor e sentou a descansar, quedándose durmido baixo as polas dun carballo ao deixarse levar polo deleite no arruio de tan fermoso canto. Dando volta cara ao mosteiro, o abade tiña a impresión de que aquel non era o camiño polo que viñese, pero chegando ao cenobio, a súa sorpresa foi máxima ao ve-lo seu antigo mosteiro convertido nunha construción máis moderna e grande, no que tamén había máis monxes. Aparvado e desconcertado, Ero dirixiuse cara un monxe e expresoulle a súa confusión. Armouse un gran desconcerto no mosteiro ata que o monxe máis ancián, que escoitara falar do vello abade Ero, chegou cun vetusto libro de onde leu perante tódolos presentes a seguinte historia: "Santo Ero de Armenteira, nobre e piadoso home, fundador e abade deste mosteiro, quen nunca máis foi visto logo de saír a meditar ao monte Castrove" O vello abade comprendeu entón que mentres se deixou compracer co canto do ruiseñor, pasaran no mundo uns trescentos anos. Satisfeito do milagre de Santa María ao mostrarlle deste xeito o paraíso, San Ero encomiou esta graza pra inmediatamente falecer caendo aos pés dos sorprendidos monxes. Desde entón célebrase no campo do Mosteiro de Armenteira a Festa de San Ero e a Romaría das Cabezas en honra de Santa María. Nesta multitudinaria romaría galega de acción de grazas á Virxe das Cabezas, de propiedades milagrosas pra sana-las migrañas e outras doenzas craniais, obsérvase o seguinte: - Procesión da imaxe polo atrio do templo do mosteiro de Armenteira. - É común ver aos asistentes portando sobre as súas testas exvotos con forma de efixies. - Os fieis presentan a súa devoción á imaxe, unha Virxe lactante, figura pouco común na iconografía relixiosa galega, similar á Virxe do Leite de Riofrío (Mondariz). *O MOSTEIRO DE ARMENTEIRA.- O mosteiro de Armenteira amosa o aire de grandiosidade propio dos mosteiros cistercienses de orixe medieval a pesar de seres un dos máis modestos. A súa orixe remóntase a 1.149 cando don Ero Armentariz maila súa esposa, ao non ter descendencia, deciden fundar un mosteiro dúplice no lugar aproveitando unha igrexa prerrománica e as súas dependencias. A esta fundación engadíronselle importantes doazóns dos reis Afonso VI e Fernando II así como as doutros nobres da época. Aos poucos anos, en 1.162 incorpórase á Orde do Cister. Coma outros cenobios cistercienses influíu de forma decisiva na historia da comarca, sobre todo no seu desenvolvemento agrícola. En 1.523 incorpórase á Congregación de Castela e abandónase en 1.837 como consecuencia da desamortización. A partir de entón comeza a súa ruína ata que en 1.963, Carlos de Valle Inclán, fillo do insigne escritor galego Don Ramón Mª del Valle Inclán, funda a Asociación de Amigos do Mosteiro de Armenteira e comeza a súa restauración. En 1.989, unha comunidade de monxas de Alloz (Navarra) restablece a vida cisterciense no cenobio dedicándose á fabricación de materiais e útiles litúrxicos. A partir de 1.990 a Xunta de Galicia inicia varias actuacións, máis ou menos afortunadas, pra a consolidación e restauración do recinto monasterial. **NOTE GIVES papigil. - This video is also available in the Channel papigil with the attached Text in English Language: "A GALICIAN LEGEND:SAN ERO". |
![]() | MONASTERIO DE SAN ESTEBO DE RIBAS DE SIL MONASTERIO de SAN ESTEBAN DE RIBAS DE SIL Nogueira de Ramuín Monasterio benedictino enclavado en característico bosque caducifolio, cuya existencia está documentalmente probada en el siglo X, si bien su origen parece remitirse a los siglos VI y VII. Desde su reedificación en el S. XII sufrió numerosas transformaciones. La iglesia de base románica pero con elementos de estilo gótico, es de planta basilical de tres naves cubiertas con bóvedas de crucería y tres ábsides semicirculares. Destacan los arcos de medio punto, los capiteles con decoración vegetal, el retablo de piedras y las bóvedas. El Monasterio con fachada barroca del siglo XVIII tiene tres claustros; el más antiguo es el de los Obispos, el segundo es el de la Portería y el tercero es del finales del S.XVI. Fue declarado Monumento Histórico-Artístico declarado en 1923. |
![]() | Mosteiro de San Clodio Monumento Histórico na comarca do Ribeiro en Ourense. |
![]() | brico.decabece. Cambio de junta de descargador cisterna Roca Cambio de la junta de un descargador con tirantes de cisterna Roca. |
![]() | MONASTERIO DE SANTA CRISTINA Monasterio de Santa Cristina de Ribas de Sil Ourense (OURENSE) El "Monasterio de Santa Cristina" se encuentra en la "Ribera Sacra", en el ayuntamiento de la Parada do Sil. La historia del municipio en que se encuentra está totalmente relacionada con el "Monasterio de Santa Cristina". Se cree que su fundación tuvo lugar en época de San Martín Dumiense, pero lo cierto es que no se han localizado documentos que hablen de su existencia hasta el S.IX El monasterio tiene planta de cruz latina con nave única dividida en cinco tramos por arcos algo apuntados. Tiene tres ábsides semicirculares donde se ubican tres capillas abiertas al crucero por arcos de medio punto, en estos ábsides se encontraron pinturas románicas. La nave está cubierta por un techo de madera sostenido por arcos fajones y el crucero, por una bóveda de medio cañón. Los arcos que sostienen la bóveda de cañón presentan policromía en azul y amarillo y sus capiteles están decorados con figuras antropomorfas. En el exterior, la portada principal tiene un triple arco abocinado con decoración ajedrezada que apoya en columnas cuyos capiteles presentan motivos vegetales, antropomorfos y volutas. La fachada se divide en diferentes tramos separados por contrafuertes. En cada tramo hay una ventana coronada con un arco de medio punto que apoya en sendas columnas cuyos capiteles tienen decoración vegetal. La torre del campanario tiene planta cuadrada y está coronada con almenas. En su parte superior, en cada cara, presenta dos pares de ventanas con arcos de medios punto. Los reyes Alfonso VI y Alfonso VII otorgaron privilegios de coto al monasterio, de manera que pasaron a manos de éste tierras y villas con jurisdicción civil y criminal. De esta forma, los vasallos del monasterio dependían del abad. |
![]() | La taracea: un arte en peligro de extinción Granada (España), 27 ago (EFE), (Imágenes: Sara Alonso Bravo y Juan Ferreras).- Como la mayoría de los antiguos oficios manuales, el arte de la taracea se enfrenta a la falta de aprendices que se interesen por desempeñar este ancestral oficio, que poco a poco se queda sin los creadores de este curioso tipo de mosaico hecho a base de maderas y hueso. Uno de los pocos talleres que todavía sobreviven a este oficio es el conocido como Laguna Taracea, el único situado en el entorno de la Alhambra, y uno de los más antiguos de Granada tras haber pasado de padres a hijos desde hace más de dos siglos. Uno de los artesanos de este taller, Francisco Cabello, ha explicado a Efe que la taracea es un trabajo de origen árabe consistente en la incrustación de diversos materiales de gran tradición en Granada, que se remonta a los siglos XIV y XV. Entonces, los muebles y otros elementos de la Alhambra estaban elaborados con esta técnica, por ello sus diseños están inspirados en las decoraciones de los techos y paredes del palacio nazarí. Entre los materiales que se usan destacan diferentes tipos de maderas como la caoba, el ébano, el palo-santo, el nogal o las procedente de los árboles frutales, así como el hueso y el metal. Estas piezas de diferentes materiales se van pegando sobre una superficie de madera hasta cubrirla totalmente, que posteriormente se pule hasta su acabado final. Una mesa decorada con esta técnica conlleva un trabajo de más de una semana, dedicándole a diario unas ocho horas y teniendo en cuenta que todas las labores son manuales y únicamente se hacen con materiales naturales, comenta Cabello. EFE TV- Madrid 17:30 GMT. Palabras clave: efe-arte-cultura-espectaculos-taracea-taller-artesania-granada |
![]() | Casco de Leiro Casco o cuenco de oro de Leiro. www.arbotante.com Galicia España David Hernandez |
| Oceanfrontier Hideaway | |
| Sheraton Suites Philadelphia Airport | |
| The Boulders Resort and Golden Door Spa | |
| Coral Beach Club |